υ κ. Μητσοτάκη στην Πεντέλη και τα Μελίσσια στις 18 Οκτωβρίου (η οποία έγινε σχεδόν μυστικά – φοβήθηκαν μάλλον οι διοργανωτές τις αντιδράσεις του κόσμου), επιβεβαίωσε αυτό για το οποίο εμείς, αλλά και η πλειονότητα των κατοίκων της περιοχής, ήμασταν σίγουροι και σίγουρες από καιρό: ο πρωθυπουργός, οι συν αυτώ και το κόμμα του συνολικότερα, δεκάρα δεν δίνουν για τη φύση. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η προώθηση των ιδιωτικών συμφερόντων και η αποκόμιση του μέγιστου κέρδους ακόμα και μέσα από τραγωδίες.
Ο κ. Μητσοτάκης μας διαβεβαίωσε ότι «προσπαθούν» και έταξε ένα εκατομμύριο δέντρα μέχρι την άνοιξη, ευχαριστώντας παράλληλα για τη «χορηγία» ιδιωτών στην επισκευή του καμένου γυμναστηρίου της Νέας Πεντέλης.
Μιλάει ο ίδιος άνθρωπος που κατά τη διάρκεια της έως τώρα θητείας του
- δήλωσε το 2020 για τον Ερημίτη στην Κέρκυρα ότι «το δάσος κάποια στιγμή θα καεί οπότε καλά κάνουμε και το χτίζουμε» (guess what… το δάσος κάηκε μετά από ένα μήνα)
- κάηκαν περίπου 4.500.000 στρέμματα γης
- έβαλε σε εφαρμογή το πρόγραμμα Anti-Nero, με το οποίο, στο όνομα του «καθαρισμού της καύσιμης ύλης», καταστρέφονται ολόκληρα οικοσυστήματα με τη χρήση μάλιστα βαρέων μηχανημάτων (η κυρία δήμαρχος Πεντέλης είναι σε αυτό «πρωτοπόρος»…)
- ενθάρρυνε την κατασκευή αιολικών πάρκων όχι μόνο μέσα σε καμένες εκτάσεις αλλά ακόμα και σε ανέπαφα παρθένα δάση
- όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για την ανακούφιση των περιοχών που πλημμύρισαν από ην κακοκαιρία «Ντάνιελ», αλλά δεν κάνει και τίποτα για να μην επαναληφθεί παρόμοιο φαινόμενο
- ξεπουλιούνται μεγάλες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης για τη δημιουργία φωτοβολταϊκών πάρκων
- θεσμοθέτησε τη μεταφορά συντελεστή δόμησης, με αποτέλεσμα να μπορούν οι κατασκευαστές να υψώνουν τσιμεντένια μεγαθήρια όπου θέλουν
- αυξήθηκαν θεαματικά οι ιδιωτικές πισίνες και μάλιστα σε περιοχές (όπως τα νησιά) με τεράστια προβλήματα λειψυδρίας
- αντί να ενισχύσει τις δημόσιες συγκοινωνίες, τις εγκατέλειψε, και αντ’ αυτού ενίσχυσε την κουλτούρα του ΙΧ, δίνοντας επιδοτήσεις για την αγορά ηλεκτρικών αυτοκινήτων
- ευνόησε στο έπακρο τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού – η χώρα μετατρέπεται σε ένα τεράστιο ξενοδοχείο, καφέ, εστιατόριο και όλοι οι υπόλοιποι (κυρίως παραγωγικοί) κλάδοι μαραζώνουν
- την ίδια στιγμή που ομνύει στο όνομα της (ψευδο)πράσινης ανάπτυξης, προωθεί τον ανεξέλεγκτο εξορυκτισμό, με ανυπολόγιστες συνέπειες στο χερσαίο αλλά και στο θαλάσσιο περιβάλλον
- αποπειράται να νομοθετήσει την απαράδεκτη περιβαλλοντικά καύση των απορριμάτων.
Αυτός ο άνθρωπος ήρθε λοιπόν να μας πει ότι «προσπαθεί». Για τι άραγε προσπαθεί; Μήπως για να μεγαλώνουν τα κέρδη τους οι εταιρείες και οι «ημέτεροι»; Γιατί με την πολιτική του συμβάλλει τα μέγιστα στην κλιματική κρίση, την οποία παράλληλα κατηγορεί ως υπεύθυνη για τις τραγωδίες.
Αιδώς, Αργείοι!
Μίλτος Ντούκουρας
